eeeath_admin Στο κύπελο το χάλκινο
Κρασί κι αντάμα αλόη
Πουγγί τ’ ανθρώπου κάλπικο
Της ζάλης μοιρολόι
Λες και νοιαστήκανε γι’ Αυτόν
– Γιορντάνια παραμύθια
Στης αδικιάς τον Πικρογιό
Για αγέρι παραθύρια…
Και λίγο πριν απ’ το καρφί
Ο Κέδρος της Αγάπης
Το μείγμα αρνήθηκε να πιει
Του πόνου ο Ζευγολάτης.
– Δυο κύπελα… Αταίριαστα.
Το πρώτο, ήρθε πριν λίγο
Το Πατρικό το θέλημα
Νεκτάρι και το πίνω
Στ’ άλλο, ξένο το Χέρι Του.
Οίκτου ανθρώπινες ψευτιές
Κάνει τον πόνο ταίρι Του
Σωσμό στους σταυρωτές.
