eeeath_admin Πόσο όμορφα
τ’ άσπρα μαλλιά
που σαν αγέρωχη θημωνιά
στοιβάζονται
στο κεφάλι σου!
«Λευκά λίαν ως χιών, οποία
λευκαντής επί της γης
δεν δύναται να λευκάνει».
Πόσο όμορφα
τ’ άσπρα μαλλιά,
όταν το πνεύμα στέκει ολόρθο!
Είναι σαν ανθισμένη μηλιά
που ανηφορίζει το λόφο
σαν νυχτωμένη κορφή
στεφανωμένη με άστρα.
Πιο όμορφα απ’ τα πολύχρωμα
ουράνια τόξα
κι από τα πρωινά χαμόγελα
των κήπων
είναι τ’ άσπρα μαλλιά στο κεφάλι
σου.
Πόσες θύελλες διάβηκαν πάνω τους
χειμωνιές κι αστροπέλεκα!
Σαν καράβια πολύπειρα
στο μουράγιο αραγμένα
διηγούνται
παλιές ιστορίες
για νυχτιές σκοτεινές
για φρικτές τρικυμίες
όταν άγγιζες τ’ άστρα
σε κορφές αφρισμένες κυμάτων.
Πόσο όμορφα τ’ άσπρα μαλλιά
στο κεφάλι σου!
Δεν τα έβαψε τόσο λαμπρά
λευκαντής… ή ο χρόνος
αλλ’ ο μέγας τεχνίτης του
Πνεύματος
ο ακούραστος πόνος.