Φίλοι μου
συγχωρέστε με
που δεν έρχομαι
στις ανέμελες γιορτές σας
και δεν τραγουδώ
τα τραγούδια σας.
Μ’ αναμμένο το λύχνο μου
ετοιμάζω
ακούραστα την ψυχή μου
την παράσταση μου
«επί του φοβερού βήματος».
Π’ αυτό αγρυπνώ τα βράδια μου
και θερίζω τις μέρες
τα στάχυα μου
γι’ αυτό αφουγκράζομαι τον άνεμο
ετοιμάζομαι
για την απολογία μου
«επί του φοβερού βήματος».
Πόσες φορές δε ζέστανα
το γυμνό
πόσες φορές δεν πότισα
το διψασμένο
πόσες φορές δεν έσπειρα
αγάπη
στον αγρό του γείτονα…
Φίλοι μου
συγχωρέστε με
που δεν έρχομαι
στις ανέμελες γιορτές σας
και δεν τραγουδώ
τα τραγούδια σας.
Βιάζομαι
ετοιμάζομαι
για την απολογία μου
«επί του φοβερού βήματος».
