eeeath_admin Γέροντα ποιητή
πώς κλείνεις τόση μουσική
και ποίηση
μες την τρεμάμενη φωνή;
Καθώς κοπάζεις τ’ άστρα
της νυχτιάς
πόσο γαλήνια τραγουδάς
τους πόνους και τους πόθους
της καρδιάς
σαν ραγισμένο απόκοσμο βιολί
μέχρι να ξεπροβάλει η αυγή.
Άρχοντα ποιητή
πριν ακουστεί
λυγμολαλιά στερνή
μες στη σιωπή,
κι η λευκοφόρα σου ψυχή
πετάξει κει που η άνοιξη ανθεί.
Μάθε με πώς να τραγουδώ
μάθε με της αγάπης
να σκορπώ
τα λεμονάνθια
στο θλιμμένο δειλινό.
Ω, δακρυσμένο αηδόνι
του βραδιού
πες μου τα μυστικά
του φεγγαριού
στάλαξε μέσα στη καρδιά
τα μύρα και τα μάγια του Μαγιού.