eeeath_admin Μνήμη Αbraham Masry
Τα έχω χάσει όλα
—αγάπη, σπίτι, σπίτια, αγάπες—
στάλα τη στάλα η συνειδητοποίηση.
Πράγματι, Κύριε, δεν ήμουν εκεί
τότε που τα θεμέλια έβαζες
της γης.
Τώρα χτίζω τη σκηνή μου—με θέα—
πάνω στο δικό Σου θεμέλιο λίθο:
πόρτες, παράθυρα, φράχτες, τοίχους…
Απ’ όπου και να μπεις,
για να με θανατώσεις,
«ο οφθαλμός μου τώρα Σε ορά».
μεταφρασμένο απ’ το αγγλικό πρωτότυπο από την ίδια