Κι είπε ο ληστής που σώθηκε
Στου πόνου το μαρτύριο:
– Το χέρι μου καρφώθηκε.
Να μπόραγε για λίγο
Να ‘πιανε το Βασιλικό
– τ’ Απρίλη όσμητά Σου –
Το χέρι Σου το σπλαχνικό
Πορπάτημα κοντά Σου…
– Αν δεν μπορείς τώρα εσύ
το πληγωμένο Χέρι
ν’ απλώσεις τι είναι το καρφί
κοντά Μου να το φέρει.
Στην πυρωμένη σου καρδιά
Θ’ απλώσω το δικό Μου
Κουράγιο! Και παρηγοριά!
Σήμερα αντάμα Μου θα ‘ρθεις
Εις το Βασίλειό Μου!
