eeeath_admin Ούτ’ όνειρο του ύπνου μου
Όραμα ξυπνητού μου
Για φαντασιά του λογισμού
Απόπνυ αποσταμού μου.
Ως εθωρούσα στο Σταυρό
Τον Κύρη να πεθαίνει
Είδα το Χέρι στον καρπό
Απ’ το καρφί να βγαίνει.
Ν’ απλώνει νέφι κόκκινο
Τη γη να αγκαλιάζει
Σπίτι, καλύβι χόρτινο
Στη Λύτρωση να κράζει
Πέλαγα, κάμπους και βουνά
Ερμιές και δασωμένα
Το χέρι άπλωνε αργά
Κι αγκάλιασε και μένα.
