eeeath_admin «πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά»
(ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ)
Παιδάκι μες στην κούνια σου
Παιδάκι μες στα σπλάχνα μου
Ή και στου λογισμού το λογισμό μου
Κοιμήσου απόψε ξένοιαστα
Κοιμήσου κι ονειρέψου
Κήπους θαλασσινούς, πέλαγα δέντρινα
Ή κι αρραβώνες πριγκιπένιους.
Ταχιά σε καρτερούν στα τρίστρατα
Του κόσμου οι μαυροντυμένοι ιππότες,
Φονιάδες, λεηλάτες, βιαστές,
Απατεώνες, χλευαστές και ψεύτες
Πέρσες, Σαρακηνοί και Βάνδαλοι
Κι όλης της ιστορίας οι Αττίλες.
Παιδάκι μου στα ’πα λειψά,
Μισάληθα και ξίκια:
Δεν είν’ μόνο στα τρίστρατα ο γκρεμός,
Στ’ αντίπερα της κούνιας σου ο αράπης
Αλλά και στης καρδούλας σου τη μηλοαγουρίδα
—κουκίδα ακόμα νήπια, έρεβος κεντημένη,
Που το μπορεί να μελανώσει όλη τη γη,
Του Σκότους να γενεί η επίσημη
Και του Ήλιου η χήρα.
Αλλά κοιμήσου πρώτα βλασταράκι μου,
Στου ύπνου τα σπερματικά σεντόνια
Να σου γεννήσει η νύχτα πλούσια όνειρα,
Όσο είν’ ακόμα ώρα για νανούρισμα,
Αγγέλων προσευχέςς για τ’ ακατόρθωτα,
Και μάνας ψευδαισθήσεις.
(Εσωτερικές Διαρρυθμίσεις, Νεφέλη, σ. 54)