eeeath_admin Τι σκυθρωποί οι ουρανοί
τι θλιβερά χαλάσματα ολόγυρα.
Κύμβαλα αλαλάζοντα
τα χείλη των ανθρώπων!
Δένδρα γυμνά στο πλάι μας
δρόμοι αδειανοί
και μια πληγή φρικτή
στο στήθος των ονείρων μας.
Χτες ιαχές και σάλπιγγες και φοίνικες.
Σήμερα
οι κραυγές
οι άγριες
του όχλου
και οι ορδές των άνομων παθών.
Γι’ αυτό
«ω Κύριε, μείνον μεθ’ ημών
ότι προς εσπέραν εστί και κέκλικε η ημέρα»