Γιομίζω δάκρυα
στα όνειρά μου
Πανέμορφα
Καθάρια σαν το κρύσταλλο
Σαν το διαμάντι ακριβά
Τα δάκρυα
Με τη διαφάνεια εκείνη
της αλήθειας
τη μοσκομυρουδιά
κίτρινων λουλουδιών
του πρωινού
τη θέρμη και τη ζεστασιά
αισθήματος ψυχής
την αφθονία και πληρότητα
των θεϊκών των δώρων
με την ευαισθησία κι ευθραυστότητα
της ύπαρξης του ανθρώπου
Γιομίζω θησαυρούς
στα όνειρά μου
(Εσωτερικές Διαρρυθμίσεις, Νεφέλη, σελ. 137)
