Με τα μαβιά λιογέρματα, τις πορφυρές αχτίδες
σε καρτερούμε, Θε μας. Στολίσαμε τη ζήση μας με φωτεινές
ελπίδες νά ρθεις, Εσυ, καλέ μας.
Ανάψαμε των πόθων μας τις ταπεινές λυχνίες μπροστά
στους ουρανούς. Ονειροπόλοι βλέπουμε σωσμένων
λιτανείες σε κόσμους μακρινούς.
Κι ω! πώς χλομιάζουνε της γης τούτης οι πολιτείες στο
διάβα Σου μπροστά. Κι ω! μουσικές απόκοσμες και θείες
μελωδίες στα πόδια Σου σιμά.
Κι εμείς που βυθιστήκαμε στο αιμάτινο το μΰρο του
σκυθρωπού Σταύρου,
βλέπουμε την Ιερουσαλήμ ν’ απλώνεται τριγύρω στ’
άγγιγμα του καιρού.
Και να που ορθρίζουν των νεκρών ψυχές οι λευκοφόρες μ’
αγγελικές μορφές
κι ανοίγουνε τα χέρια τους σε μας οι μυροφόρες των
φίλων μας ψυχές.
Με τα μαβιά λιογέρματα, τις πορφυρές αχτίδες σε
καρτερούμε, Θε μας. Στολίσαμε τη ζήση μας με
φωτεινές ελπίδες νά ‘ρθεις Εσυ, καλέ μας.
