eeeath_admin Όλη τη νύχτα κάπνιζε
Του φάβρου τ’ αργαστήρι
Να δέσει ατσάλι πάσχιζε
Του μίσους πανηγύρι.
Κι ως το ‘φερε αξημέρωτα.
Χαρίζει τα απλοχέρα
Ξύδι, κρασί ανέρωτα
Στην άδικη τη μέρα.
Ο σταυρωτής στέκει βουβός
– Γιατί μίσος και φόβος;
– Σαν μου αρρώστησε ο γιος, Σου γιάτρεψε τον πόνο.
