Μικρόπρεπεοι άνθρωποι
Καμιά φορά,
Όταν κατρακυλάτε τόσο χαμηλά,
Φοβάμαι μη χτυπήσετε στο έδαφος
Κι αυτοτραυματιστείτε
Πιο σοβαρά απ’ ό,τι πάτε να πληγώσετε μένα.
Δοχεία κενά,
Καμιά φορά,
Όταν σαν κύμβαλα αλαλάζοντα αντηχείτε τόσο δυνατά,
Φοβάμαι μήπως κουφαθείτε
Και χάσετε ως και το τελευταίο προσκλητήριο
Για την Αιωνιότητα, τη μέρα της Μεγάλης Κρίσης.
(Εσωτερικές Διαρρυθμίσεις, Νεφέλη, σ. 89)
Μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο από την ίδια
