Κι είδα απ’ το Αίμα μια σταξιά
Ν’ αργοσταλάει στη γη
Γένηκε χλόη και ιτιά
Μεσούρανα άπλωσε κλαδί.
Και στήσανε φωλιά στο φύλλωμά της
Αμαρτωλοί, απόκληροι, διωγμένοι
Που ρούφηξαν Ζωή απ’ την καρδιά της
Και στείλανε ωδή, όλοι τους οι σωσμένοι.
Κι είδα απ’ το Αίμα μια σταξιά
Ν’ αργοσταλάει στη γη
Να γένει δάσος κι Εκκλησιά
Στη δόξα Του, Λαμπρογιορτή.
