Νικήσαμε,
η παρδαλή φρουρά ας παιανίσει,
στον παλιό της γνώριμο σκοπό,
γκόντ σέιβ δε κίνγκ,
και την Μάργκαρετ φυσικά,
που κάνει ωραία ντολμαδάκια,
και επιτελικά σχέδια στα Φάκλαντ.
Τριάμισι εκατομμύρια άνεργοι
και 0,3 αύξηση παραγωγής,
στο Λίβερπουλ καίνε μαγαζιά
και στο Μπέλφαστ τρώνε δυναμίτη
μαζί με το ψωμί τους,
μα θα νικήσουμε.
Η ΕΟΚ να πληρώσει τα έξοδα της νίκης,
αφού γι’ αυτήν έγινε η δοκιμή
αεροπλάνων και ρουκετών,
πάρε κόσμε και πλήρωνε,
για να πεθαίνεις με τον τέλειο,
της τεχνολογίας θάνατο.
Αμερική, Ρωσία, Γαλλία,
σκισμένα ματωμένα φλάμπουρα,
πάρτε Φάντωμ, Μιγκ, Μιράζ, Εξώσετ,
έκθεση επίδειξη, Ν. Ειρηνικός, Φάκλαντ.
Και συ φοράς χαϊμαλί πάνω στα γένια σου
και προσπαθείς να καταλάβεις
με του Μαρξ τη διαλεκτική,
μα τα γράμματα μπερδεύονται
και νόημα δεν βγαίνει.
Θέλεις να φωνάξεις τα παλιά συνθήματα,
μα είναι παράφωνα και φέρνουν γέλιο,
μα πάλι, το ιδεολογικό λοκ-άουτ
δεν βγάζει νέα συνθήματα
από πολυστερόνη.
Και πώς θα ζήσεις μουσάτε μου
χωρίς συνθήματα;
Το ξέρω, χωρίς ψωμί δεν σε πειράζει,
χωρίς κρεβάτι αστείο πράγμα,
χωρίς κιθάρα λίγο δύσκολο,
μα χωρίς συνθήματα;
Είναι κάποιος που σε κοιτάζει επίμονα
από το υπερυψωμένο βάθρο του,
που σταυρό το λένε,
χρόνια και χρόνια τώρα,
φορά ακάνθινο στεφάνι
και σου μιλάει,
Τον άκουσες;
