eeeath_admin Καθώς
περπατούσα στο δρόμο
ένα μικρό,
ροδαλό κοριτσάκι
έσκυψε από το παράθυρο
και μου φώναξε:
“Καλέ διαβάτη, καλημέρα”
Γλυκό παιδάκι, πέρασε η μέρα
κι ήταν γεμάτη σύννεφα.
Δεν βλέπεις
πως ολόγυρα μου τώρα,
απλώνουν οι σκιές
του δειλινού;
Δεν βλέπεις
πως ο ήλιος έγειρε στη θάλασσα;
“Καλέ διαβάτη, καλημέρα!
τι κι αν ασπρίσαν τα μαλλιά σου
πώς δεν ακούς;
πέρα απ’ τους λόφους
τους θαμπούς
έρχεται
η αιώνια μέρα”
