O κύκνος

Όταν πέφτει το βράδυ,
Η ψυχή νοσταλγεί
Το γαλήνιο κύκνο,
Πληγωμένο ,
Στη γαλάζια ακτή.
Τον ολόλευκο κρίνο,
θαμμένο  στη γη .
Όταν πέφτει το βράδυ,
Η ψυχή μου υψώνει
ένα θρήνο:
Αχ, να μ’ άγγιζε πάλι
Της νεκρής μου μητέρας
το χάδι,
του Θεού το φιλί.