eeeath_admin Όταν γι’ αλλού τραβούν τ’ αδέρφια
Κι από το πρόσωπο μακραίνουν του Χριστού
Νιώθεις μια ορφάνια στην καρδιά σου
Και ένα δάκρυ του Θεού.
Με το δικό τους θέλημα
Ποθούν να προχωρήσουν
Σε λεωφόρους Χάρης θεϊκής
Άραγε θα γυρίσουν πίσω;
Δεν ξερουν, κι ας τους το ’πανε,
Πως μοναχά ο Θεός
Και σωτηρία μας χάρισε
Και κάθε άλλο φως.
Μέρα τη μέρα μας θωρεί,
‘Ηλιος λαμπρός στον Ουρανό,
Πώς με το ‘είναι’ της η πέτρα
Να πει: «μονάχη μου θα ζεσταθώ»;