Αδελφή μου,
Πόσο μονάχη είσαι
Μέσα στη θλίψη σου!
Πού είναι τα μάτια που λάμπαν
Σαν άστρα στη νύχτα σου;
Πού είναι τα χείλη που σταζαν
Σαν κρήνη το μέλι σου;
Πού είναι τα χέρια
Που ανθούσαν σαν ρόδα
Στα χέρια σου;
Τώρα στο πλάι σου
Απλώνει μια άβυσσος.
Αδελφή μου,
Πόσο ωραία είσαι
Μέσα στη θίψη σου!
Ένα κλωνάρι ελπίδας
Στολίζει την όψη σου,
Σκορπίζει γλυκιά ευωδιά.
Είσαι σαν το γαλάζιο χελιδόνι
Που πετά
Για τη χώρα του ήλιου.
