eeeath_admin “Κυρίες και κύριοι
η αμαξοστοιχία φτάνει στο τέρμα.
Οι επιβάτες να ετοιμάζονται για την
αποβίβαση”.
Τι γρήγορα που πέρασε η ώρα!
Τι ξαφνικά που έπεσε το
γιόμα!
Ήταν ωραίο το ταξίδι.
Είδαμε βράχια
που φιλούσαν τα άστρα
είδαμε αβύσσους
που τρόμαξαν τα μάτια μας
και ρυάκια κρυστάλλινα
και ποτάμια θολά
ουρανούς σκοτεινούς
κι ηλιοφώτιστους
είδαμε ποίμνια
πάνω σε πράσινους λόφους
είδαμε θάλασσες άγριες
και γαλήνιες ακτές…
“Κυρίες και κύριοι,
η αμαξοστοιχία φτάνει στο τέρμα.
Οι επιβάτες να ετοιμάζονται για την
αποβίβαση”.
Τι παράξενα πρόσωπα οι επιβάτες.
Σε κοιτάζουν
σαν πύργοι κλειστοί.
Δεν τους γνώρισα
δεν με γνώρισαν.
Άλλοι κρατούν ένα βιβλίο
άλλοι κοιτούν αφηρημένα
άλλοι καπνίζουν άλλοι
κοιμούνται…
Τι τρυφερή η παρουσία Σου! Πόσο γλυκά
τραγουδήσαμε τα τραγούδια του γάμου.
Πόσο πικρά θρηνωδήσαμε τους καημούς
της καρδιάς. Μας στεφάνωσαν κρίνα και
φρικτά αστροπέλεκα. Χαμογέλασαν έξοχα
οι γλυκές χρυσαυγές και σκυθρώπασαν
άγρια οι θλιμμένες εσπέρες.
Ήταν ωραίο το ταξίδι.
Η αμαξοστοιχία φτάνει στο τέρμα.
Τι γρήγορα που πέρασε η ώρα.
Τι ξαφνικά που έπεσε το γιόμα.
Τι ανεπαίσθητα βρεθήκαμε στο Φως!