eeeath_admin Ενώ εμείς κοιμόμαστε
Ή αγρυπνούμε,
Ενώ τραγουδούμε
Ή θρηνούμε,
Ο πρωτομάστορας χρόνος,
Στη μορφή μας επάνω
Δουλεύει
Το επίμοχθο έργο του.
Χαράζει γραμμές
Αδιόρατες και λεπτές
Σκάβει
Βαθιές ρεματιές,
Απλώνει σκιές δειλινές
Στη ματιά μας.
Και στο τέλος,
Το περίτεχνο έργο του
Το πετά
Οργισμένος στο χώμα,
Σαν μιας όμορφης
Κύληκος σύντριμμα,
Σε αρχαίου ανάκτορου
Δώμα.
