Αφέντη, δώσ' μου ένα τσαπί,
δώσ' μου κι ένα ξινάρι
και πάρε με στ' αμπέλι Σου,
κάνε μ' αυτή τη χάρη.
Δεν θέλω 'γω στο σπίτι Σου
τεμπέλης να γυρίζω
και το δικό Σου το ψωμί
σκληρά να χαραμίζω.
Ω, Κύριε, σπλαχνίσου με
για χάρη του παιδιού Σου.
Όχι πως είμαι τίποτα,
καθόλου δεν αξίζω.
Μα στη μεγάλη Σου καρδιά
προσπέφτω και ζητάω
μέσα στην τόσην εργατιά
και ΄γω για να βοηθάω.
Κύριε, δώσε μου τσαπί,
δώσε μου και ξινάρι
και πάρε με στ' αμπέλι Σου,
εργάτης να γενώ
στην δόξα και στην χάρη.
