eeeath_admin Γύρισε, το σπιτάκι μας το ζώσαν τα σκοτάδια, σύγνεφα
μαύρα κύλησαν γύρω μας, στην καρδιά• τα γέλια τα
παιδιάστικα σβήστηκαν και τα χάδια. Κύριε, ο μικρός μας
άγγελος αρρώστησε βαριά.
Πύρινα πέφτουν, Κύριε, στη γη τα δάκρυα μας γονατιστούς
στο λίκνο του μας βρίσκει η βραδιά. Όμως κοντά μας είσαι
Συ, δε βρίσκεσαι μακριά μας. Αχ! ο μικρός μας άγγελος
αρρώστησε βαριά.
Οι ρόδινες, οι γελαστές του σπιτικού μας μέρες από το Φως
τ’ ανέσπερο ορθρίζουνε βαθιά κι ας μας σκεπάζουν οι
πικρές, οι σκοτεινές εσπέρες. Κύριε, ο μικρός μας άγγελος
αρρώστησε βαριά.
Πόσο η αγάπη η άμετρη και τώρα μας σκλαβώνει! Ποια
θλίψη απ’ την αιώνια μας παίρνει αγκαλιά; Το χέρι που μας
λύτρωσε αυτό και μας πληγώνει. Αχ! ο μικρός μας άγγελος
αρρώστησε βαριά.
Σε Σένα τα τρεμάμενα απλώνουμε τα χέρια, π’ αγάπησες κι
ευλόγησες τ’ αθώα μικρά παιδιά. Του Πνεύματος Σου τα
λευκά κι άυλα περιστέρια στον άγγελο μας να ‘ρθουνε π’
αρρώστησε βαριά.