Πάλι καλά που ’χει η ζωή
μεσοποριά
κι έτσι συγκλίνουμε.
Ειδάλλως,
έτσι που ξεκινάμε το πρωί
—ρήγες, δερβίσηδες, κουρσάροι,
ιππότες σταυροφόροι, σιδεράρματοι
του τάγματος της δόξας του Αδάμ—
τις Ιερουσαλήμ
μέχρι τα τώρα θα γυρεύαμε
όπου αλλού
εκτός απ’ της κοινής απαντοχής
τ’ άξιο εφτάλοφο όνειρο,
όπου αλλού
εκτός απ’ της κοινής κληρονομιάς
το αγκαθόσπαρτο στρατί,
τη Via Dolorosa.
(Εσωτερικές Διαρρυθμίσεις, Νεφέλη, σ. 55)
