Η μουσική ήταν ουράνια
σαγηνευτική.
Οι βιόλες, τα βιολιά, τα φλάουτα
τα τύμπανα…
έπαιζαν όλα έξοχα.
Την πιο υπέροχη στιγμή
ακούστηκαν
οι τρεις καμπάνες
που κρέμονταν στην άκρη της ορχήστρας.
Σαν ένευσε ο αρχιμουσικός ο φίλος μου
εσήμανε τις πιο γλυκόηχες καμπάνες που
άκουσα ποτέ. Τις σήμανε για λίγο εκείνη
την υπέροχη στιγμή. Κι ύστερα σίγησε για
πάντα.
Τι κατανυχτικά αντήχησαν
του ονείρου οι καμπάνες
τι τραγικά που σίγησε ο φίλος μου
τι θαυμαστά διεύθυνε
την άφταστη ορχήστρα Του
ο Μέγας Αρχιμουσικός!
