eeeath_admin Είμαι το μυθικό πουλί
Που τραγουδά
Καθώς στο στήθος μου
Βυθίζεται
Το αιχμηρό αγκάθι.
Τραγουδώ τη σιωπή των θλιμμένων,
Τραγουδώ τους καημούς των φτωχών,
Μα πιο γλυκά τραγουδώ
Τον πόνο των μικρών παιδιών
Που σε κοιτούν με μάτια αγγελικά.
Είμαι το μυθικό πουλί
Που τραγουδά
Καλύτερα απ’ τον κορυδαλλό
Γλυκύτερα κι απ’ τ’ αηδόνι,
Γιατί το στήθος μου πληγώνει
Ο πόνος.
Πότε οι βέβηλοι λογισμοί θα σωπάσουν;
Πότε οι βράχινες καρδιές
Θα σπάσουν
Σαν περήφανα κύματα;
Ειμαι το μυθικό πουλί που τραγουδά,
Ενώ ο ουρανός σιωπά πονετικά
Και αφουγκράζεται.
Δώστε μου το ψηλότερο κλαδί
Του κόσμου
Και θα σας πω
Το πιο γλυκό τραγούδι,
Το τραγούδι του πόνου,
Του πόνου
Του μικρού μου αγγέλου.
