eeeath_admin Ό,τι αγάπησες, τον ήλιο, τα βουνά, τ’ αρώματα των
λουλουδιών μες στο χειμώνα, τα γκρίζα σύννεφα, τις
στάλες της βροχής, την ταπεινή, την όμορφη ανεμώνα.
Ό,τι αγάπησες μέσα στη γειτονιά, τις παιδικές φωνές να
κελαηδούνε, μπροστά στο τζάκι ανακουρκουδα οι γιαγιές
με του ονείρου τα φτερά θρύλους παλιούς, ιπποτικούς να
ιστορούνε.
Ό,τι αγάπησες, τα λόγια τα παλιά
με της αλήθειας το επένδυμα ντυμένα,
που πέφταν απαλά
μες στην καρδιά
και σ’ αναφτέρωναν
με τ’ άρωμα της ανθρωπιάς
λουσμένα.
Ό,τι αγάπησες πεθαίνει στη ζωή,
άλλαξαν τα νοήματα κι οι λέξεις,
τα σάρωσε ο κουρνιαχτός
του μίσους, του κακού•
ό,τι απόμεινε,
ο δρόμος τ’ ουρανού
για να διαλέξεις.