Άπλωσα
το χέρι μου
έκοψα μια
μαργαρίτα
Και είπα:
Δώσ’ μου την ποίησή της
Κύριε.
Τη χάρη της,
στις λέξεις μου,
Τη λάμψη της,
στις σκέψεις μου,
Το χρώμα της,
στις πράξεις μου.
Στην εύθραυστη στιγμή
Της παροικίας μου
στη γη,
Να κοσμήσω
το στήθος της άνοιξης,
Να εμπνεύσω τραγούδια
Στ’ αηδόνια,
Να εκπλήξω
τα μάτια αγγέλων.
Δωσ’ μου την ποίηση
Της μαργαρίτας,
Κύριε.
