eeeath_admin Περνούν οι μέρες και τα μάτια τα γλυκά δεν ξαστερώνουν,
Θε μου. Οι νύχτες μες στην προσμονή κυλούν να ‘ρθει η
αυγή ρόδινη απ’ τις τόσες προσευχές μου.
Ν’ αγγίξει το κρεβάτι το λευκό,
τα πορφυρά χειλάκια.
Να ναι μια μέρα ολόφωτη, τερπνή,
να σηκωθεί,
να παίξει με τα άλλα τα παιδάκια.
Να μ’ αγκαλιάσουν τα χεράκια τ’ απαλά,
“Μανούλα” να μου πει, Χριστέ μου.
Να παίξει με τον αδερφουλη του κρυφτό,
να το κοιτώ,
να μην κουράζομαι ποτέ μου.
Ω! πότε θα’ ρθει κείνη η αυγή
που θ’ αντικρίσω, θε μου,
τα ολόγλυκα ματάκια όλο φως,
απάντηση
στις τόσες προσευχές μου.