Μέσα στη νύχτα μου ήρθες, Αστέρι μου, άστρο
δικό μου, κι έλαμψαν κι άλλαξαν κι έγιναν όμορφα
όλα εντός μου.
Μέσα στη νύχτα μου την ατελεύτητη π’ όλο
γυρνούσα, κοίταζα μέσα μου, κοίταζα γύρω μου
και σε ζητούσα.
Μα συ δεν έλαμπες στην πολυτάραχη τούτη
καρδιά μου, μα ήσουν αίνιγμα, ήσουν και
σύμβολο, στα όνειρα μου.
Όταν τη λάμψη σου μες στο σκοτάδι μου κάποτε είδα,
γέμισα έκσταση, χαρά και θρίαμβο, γέμισα ελπίδα.
Μέσα στη νύχτα μου ήρθες, Αστέρι μου, άστρο δικό μου,
έγινες φάρος μου• είσ’ η πυξίδα μου, ο ουρανός
μου.
