eeeath_admin Οι πιο λαμπροί ηθοποιοί δεν είναι ο Denzel Washington ή ο Leonardo DiCaprio …ούτε αυτοί που το όνομά τους έχει χαραχτεί στη «λεωφόρο της δόξας» του Χόλιγουντ.
Οι πιο σπουδαίοι ηθοποιοί είναι οι αμέτρητοι ανώνυμοι αλλά και οι επώνυμοι που παίζουν καθημερινά το ρόλο τους αριστοτεχνικά «στο θέατρο της ζωής» Ο Άγγλος ποιητής θα πει: «Όλος ο κόσμος μια σκηνή και όλοι μας, άνδρες, γυναίκες είμαστε απλά ηθοποιοί»
Τι θεατρίνοι εκπληκτικοί οι άνθρωποι! Τους βλέπουμε ολόγυρά μας στα καθημερινά συναπαντήματά μας και τους θαυμάζουμε. Με τέχνη άφταστη παίζουν ακούραστα το ρόλο τους. Τι έξοχα που υποκρίνονται! Τι εύκολα μας «ξεγελούν! Ενώ γελούν, στα βάθη της καρδιάς τους θρηνούν και οδύρονται. Δεν εμφανίζονται με το πραγματικό τους πρόσωπο. Φορούν το προσωπείο. (τη μάσκα.)
«Η υποκριτική» στη σημερινή εποχή γνωρίζει τη μεγαλύτερη ακμή. Ανθίζει παντού ακόμα και μέσα στους χώρους της εκκλησίας. Κάποιοι ονομαζόμενοι «πιστοί» «έχουν μορφήν ευσεβείας ενώ αρνούνται την δύναμίν της». Υποκρίνονται πως είναι άγγελοι φωτός, ενώ στην πραγματικότητα είναι διάβολοι του σκότους. Παρουσιάζονται με ένδυμα προβάτου, ενώ στην πραγματικότητα είναι προβατόσχημοι λύκοι. Σε αυτή τη ζωή ο καθένας επιλέγει και παίζει το ρόλο του. Ένα ρόλο θεάρεστο, χαροποιό ή ένα ρόλο δακρύβρεχτο, απαίσιο, θλιβερό.Ο αυτοκράτορας Αύγουστος στις τελευταίες ώρες του, λίγο προτού πεθάνει, είπε στους φίλους του που ήταν γύρω του: «Αν έπαιξα σωστά το ρόλο μου, χειροκροτήστε με.» Και οι φίλοι του τον χειροκρότησαν. Όμως, μπροστά στο θάνατο, το χειροκρότημα, οι έπαινοι, οι στέφανοι, οι επικήδειοι λόγοι των ανθρώπων έχουν μηδαμινή αξία. Ο τελικός Κριτής θα είναι ο Θεός. Αυτός θα φέρει στο φως τα πάντα. Θα σχίσει το προσωπείο και θα αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο. Θα κρίνει τον καθένα μας απροσωπόληπτα. Αυτός θα αποφανθεί, αν παίξαμε σωστά το ρόλο μας που μας ανέθεσε. Το ρόλο για τον οποίο ήρθαμε εδώ στη γη: Αν δεχτήκαμε τον Χριστό ως προσωπικό μας Λυτρωτή, ή Τον αρνηθήκαμε. Αν εκτελέσαμε το θέλημά Του ή το αγνοήσαμε. Αν Τον τιμήσαμε ή Τον ατιμάσαμε. Αν ζήσαμε εδώ στη γη, «σωφρόνως, δικαίως ευσεβώς». Φίλοι μου, κάποια στιγμή το έργο που παίζουμε στη σκηνή του κόσμου θα τελειώσει. Η αυλαία θα πέσει. Τα φώτα θα σβήσουν. Οι έπαινοι και τα χειροκροτήματα των ανθρώπων θα σιγήσουν. Η μάσκα θα αφαιρεθεί και ο καθένας μας θα σταθεί μπροστά στο Δίκαιο Κριτή για να ακούσει την κρίση Του. Εύχομαι ολόψυχα, εκείνη τη μοναδική ημέρα , από τα χείλη του Κυρίου να ακούσεις τα έξοχα λόγια: «Εύγε δούλε αγαθέ και πιστέ»
