Το βλέμμα του αιώνιου Θεού δεν στράφηκε στην Ιερουσαλήμ, δεν στάθηκε στην Αθήνα ούτε στην κοσμοκράτειρα Ρώμη. Αναπαύθηκε στη Ναζαρέτ, σε ένα φτωχό και άσημο χωριό. Ευαρεστήθηκε σε μια κοπέλα αφανή που το κύριο γνώρισμά της και το κόσμημά της ήταν η ταπείνωσή της. Είκοσι αιώνες πέρασαν από τότε. Ο θηριώδης βασιλιάς Ηρώδης σήμερα προκαλεί την αποστροφή μας. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος αποτελεί μια μακρινή ανάμνηση, όμως η ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, προσελκύει τον αμέριστο σεβασμό μας και το θαυμασμό μας. Πράγματι, “μεγαλεία έκανε γι’ αυτήν ο Δυνατός” Ο Θεός και στη σημερινή εποχή και στη δική μας ζωή προτίθεται να δείξει τη δύναμή Του, να δώσει την ευλογία Του. ” Τα μάτια του Κυρίου τρέχουν σε όλη τη γη για να φανεί δυνατός σ´ αυτούς που η καρδία είναι τελεία.» Εάν αποδεχθούμε τα σχέδιά Του, εάν Τον εμπιστευθούμε απόλυτα, εάν, όπως «η κεχαριτωμένη Μαριάμ» «ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη”, ο Θεός μπορεί και στη δική μας ζωή να μεγαλουργήσει: Μπορεί να λύσει τα άλυτα προβλήματά μας, να μετακινήσει τα βουνά που πιέζουν την καρδιά μας, να μας χρησιμοποιήσει για τη δόξα Του.