Ένα από τα σημεία των έσχατων καιρών είναι «η στενοχωρία των εθνών εν απορία» Η σημερινή ανθρωπότητα έχει εγκλωβιστεί σε τρομερά αδιέξοδα, την περισφίγγουν προβλήματα άλυτα, ασφυκτιά και αναζητά απεγνωσμένα διέξοδο, διαφυγή. Η πολεμική σύρραξη στη Μ. Ανατολή, αν και διανύει το δεύτερο μήνα, γνωρίζει μια απρόβλεπτη κλιμάκωση,. Η χθεσινή εμπλοκή στον πόλεμο των Χούθι της Υεμένης και η αποστολή του τρίτου αμερικανικού αεροπλανοφόρου στην εμπόλεμη περιοχή συνιστούν μια ανησυχητική επιδείνωση. Οι παλινωδίες και οι ασυναρτησίες των ηγετών των εμπλεκομένων χωρών επιτείνουν τη σύγχυση των ανθρώπων. Όμως, ίσως η πιο δραματική εξέλιξη είναι το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Στο στενότερο σημείο το πλάτος «των Στενών» είναι περίπου 33 χιλιόμετρα και η δίοδος ναυσιπλοΐας είναι τρία προς κάθε κατεύθυνση. Όπως γνωρίζετε, «τα Στενά του Ορμούζ» αποτελούν το θαλάσσιο δίαυλο απ’ όπου διέρχεται το 30% του παγκόσμιου πετρελαίου. Είναι η πιο σημαντική ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη ,η μοναδική θαλάσσια έξοδος για πετρελαιοπαραγωγούς χώρες της περιοχής. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό σχεδόν 2.000 πλοία έχουν ακινητοποιηθεί στον Περσικό Κόλπο. Το πρόβλημα φαίνεται εκρηκτικό, άλυτο και το μέλλον άδηλο. Θα βρεθεί τάχα διπλωματική λύση; Ή θα λάβει χώρα μια καταστροφική στρατιωτική επέμβαση; « Στενά πανταχόθεν σφόδρα» Τα αποκαλυπτικά λόγια της Αγίας Γραφής περιγράφουν την τραγική κατάσταση του σημερινού κόσμου: « Θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου εργαζομένου το κακόν» Η ανθρωπότητα έχει αποστραφεί το αγαθό, έχει στραφεί ενάντια στον Θεό, έχει απορρίψει τον Χριστό τη μοναδική ΟΔΟ και πορεύεται απερίσκεπτα στη σκοτεινή στενωπό της απώλειας. « Σπείραμε ανέμους και θερίζουμε ανεμοστρόβιλους» « Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος».
Η μοναδική διέξοδος στη σημερινή παγκόσμια «στενοχωρία» και «απορία» είναι η σωτηρία του Σταυρού , η Λύτρωση του Χριστού, η ολόθερμη αγκαλιά του Θεού που προσδοκά ακούραστα την επιστροφή «του άσωτου γιου». Όσοι έχουμε δεχτεί με πίστη τον Σταυρωμένο και Αναστημένο Χριστό ως προσωπικό μας Λυτρωτή, στο σημερινό « στενόχωρο κόσμο», αν και «θλιβόμεθα» «δεν στενοχωρούμεθα» «αν και απορούμεθα ουκ εξαπορούμεθα» Αν και βρισκόμαστε μπροστά σε αδιέξοδα, δεν απελπιζόμαστε. Στη στενοχώρια της ζωής μας και της εποχής μας , όπως θα πει ο ψαλμωδός, «ο Θεός μάς πλαταίνει» εσωτερικά. Ομορφαίνει τη ζωή μας, λαμπραίνει το πρόσωπό μας με τη δική του χαρά, αναπτερώνει το φρόνημά μας, γεμίζει την καρδιά μας με τη βέβαιη ελπίδα. Με το φως της Βίβλου αποκρυπτογραφούμε το νόημα των γεγονότων, συλλαμβάνουμε τα μηνύματα των καιρών και προσδοκούμε ανύσταχτα τον Ερχόμενο Λυτρωτή.