eeeath_admin (Β’ Κορινθ.4 : 8)
Πόσες φορές βρισκόμαστε σε τρομερά αδιέξοδα! Μπροστά μας απλώνεται η Ερυθρά θάλασσα με τα αδάμαστα κύματα, πίσω μας έρχονται τα ανίκητα άρματα του Φαραώ και μεις περίτρομοι και αμήχανοι ζητούμε δρόμο, λυτρωμό μέσα στην άβυσσο.
Άλλοτε ορθώνονται τα τείχη της Ιεριχώ απόρθητα και απειλητικά και μεις υψώνουμε τα μάτια μας εκστατικά και γυροφέρνουμε ανήμποροι και άοπλοι.
Άλλοτε ορμούν, σαν θύελλες φρικτές, οι τρομερές ορδές των Χαναναίων και μεις, καθώς αφουγκραζόμαστε το ποδοβολητό, των ίππων το χλιμίντρισμα στο βάθος του ορίζοντα ,φοβόμαστε και αναρωτιόμαστε σαν τον παλιό βιβλικό βασιλιά: «Ω Κύριε, τι θέλομεν κάμει;»
Και όμως! Θα νικήσουμε εμείς! Κοντά μας είναι ο αιώνιος Νικητής, ο παντοδύναμος, αναστημένος Κύριος. «Αυτός είναι καταφυγή μας και δύναμή μας, βοήθεια ετοιμότατη στις θλίψεις μας.» «Είναι ο ίδιος χτες και σήμερα και αιώνια» Αυτός θα ανοίξει οδό μέσα στην Ερυθρά θάλασσα, θα γκρεμίσει τα τείχη της Ιεριχώ, θα σκορπίσει τις ορδές των Χαναναίων, θα μεγαλουργήσει, θα θαυματουργήσει. Ας Τον εμπιστευθούμε ολόψυχα, ας ησυχάσουμε απόλυτα. Ας ξεχυθεί στο λαό του Κυρίου ψαλμός, δοξολογία, αλαλαγμός. Σε πείσμα των εχθρών και των τειχών, των κυμάτων και των αρμάτων θα υπερνικήσουμε. «Η νίκη του Χριστού μάς ανήκει»